هنوز...همیشه...هرگز؟

امروز صبح چشمامو که باز کردم یه چیزی دیدم که شکه شدم،نگاه کردم دیدم کامپیوترم روشنه یه نفرم رو صندلی نشسته داره نگاهم میکنه.اول فکر کردم داداشمه اما خوب که نگاه کردم دیدم نه.....اونه. وای باورم نمی شد همینجوری که نگاهم میکرد و لبخند قشنگ همیشگیشم رو لبش بود بهم گفت سلام. صداشو که شنیدم مطمئن شدم خودشه با صدایی که از شدت هیجان میلرزید بهش گفتم سلام.مات و مبهوت بهش زل زده بودم.بهش گفتم خوبین؟ گفت مرسی بعدم با یه حالت خاصی طوری که از چشاش تعجب و سوال میبارید گفت تو خوبی؟ گفتم نه لبخند از لباش رفت و گفت چرا؟ تو اوج شکه شدن خندم گرفته بود تو دلم بهش گفتم آخه دیوونه من تو آسمونا دنبال توام حالا تو روبرومی میخوای عادی باشم؟ اما خب درست نبود بگم که. گفتم هیچی یه کم خواب آلودم.دوباره لبخند همیشگیش رو لباش نشست...یه نگاه به خودم کردم ...وای نه اصلا دوست نداشتم منو اینجوری ببینه با لباس خواب و موهای ژولیده و چشای پف کرده...هراسون و با اضطراب دنبال کش موم گشتم.افتاده بود پایین تخت به هر زحمتی بود موهامو بستم.دلم می خواست بپرم از خوشحالی دوست داشتم برم کنارش بشینم ولی پاهام سست شده بود....بهم گفت خیلی دوست داشتی منو ببینی؟ اومدم بگم من یه عمره آرزوی تو رو دارم که ساعتم زنگ زد دکمشو زدم اما خاموش نمی شد باطریشم در آوردم اما فایده ای نداشت اونم همینطوری بهم خیره شده بود و میخندید...از حرسم محکم کوبیدمش زمین که.....

یهو از خواب پریدم دیدم بازم صبح شده و ساعتم داره زنگ میزنه و باید برم کلاس....دلم می خواست فریاد بزنم...کاش تا ابد خواب مونده بودم واون کنارم بود...گریم گرفته بود اما بی فایده بود مثل همیشه رویاش بود که اومده بود سراغم...

حتی اگه اسم پگاه از ذهن همه بشه فراموش

اگه هر کسی بخواد چوب لای چرخم بذاره

حتی خدا تو زندگیم کلی پیچ و خم بذاره

اگه زندگیم مثل اشک چشام پایین بیاد

بباره از ابر سیاه،قطره قطره زمین بیاد

اگه لالایی شبهام حالا زوزه های گرگه

من که نا امید نمی شم،میگم باز خدا بزرگه

یه حس عجیب تازه دارم،حسی که میگه بهش میرسم.حسی که میگه خدا کمکم میکنه.حس هیچوقت دروغ نمیگه مثل نگاه...کلی فکر کردم دیدم مگه میشه؟مگه میشه خدا ببینه بندش داره پرپر میشه اما بهش کمک نکنه؟ نه خدا مهربون تر از اونیه که ما تصور میکنیم....راستی هرکس نوشته هامو می خونه واسم دعا کنه مخصوصا تو این ماه رمضون که میگن سفره رحمت خدا پهنه(همیشه پهنه اما حالا بیشتر).

به جهنم اگه اشکام شده جاری

به جهنم که شده عادت بی قراری

به جهنم اگه حتی من بمیرم

به جهنم که توی غصه اسیرم

به جهنم اگه قلبم تو رو میخواد

به جهنم اگه حتی سایتم نزدیکم نمیاد

به جهنم اگه دنیا بامن سر یاری نداره

من باشم یا که نباشم روزگار باز روزگاره

به جهنم اگه دیگه به لبم رسیده جونم

به جهنم که بی تو نمی خوام زنده بمونم

به جهنم اگه خستم،به حهنم که شکستم

به جهنم یکی کمتر فرقی هم داره عزیزم؟

حالا که بود و نبودم واسه تو فرقی نداره

به جهنم اگه شبهام تاریکه و بی ستاره

به جهنم که غروبا بی تو من دلم می گیره

به جهنم اگه پگاه بی نگاه تو میمیره