*

*

با خنده های بی صدا چی بذارم اسمتو

با این همه شیطنتات چی بذارم اسمتو

چطور آروم بگیرم وقتی دلم تو رو می خواد

چی بشونم رو موهات تا به شب موهات بیاد

چی بذارم اسمتو با اون چشای شبنمی

تو اگه حتی نخوای حالا عزیز دلمی

چجوری بهت بگم که عاشقم عاشق تو

چجوری باید بشم تا که بشم لایق تو

چی رو قربونت کنم تا که همیشگی بشی

چی رو نذر تو کنم که سر به خوابم بکشی

خورشید دشت آرزوم،پرستوی مهاجرم

وقتی میرفتی از اینجا نگفتی بی تو میمیرم؟

فکر نکردی یکی اینجا بدون تو جون میبازه

سوار اسب غم میشه تو دشت غصه میتازه؟

فکر نکردی دنیا براش زندون میشه تو نیاشی

فقط تو توی قلب اون عطر خوشی رو می پاشی

خورشید دشت آرزوم، پرستوی مهاجرم

کی میشه پیدات بکنم، کی دستاتو من میگیرم؟

اما تو تقصیر نداری ما همگی بازیچه ایم

تو دست تلخ سر نوشت جدا مونده از ریشه ایم

یکی از خاکش مثل تو یکی از قلبش مثل من

درد دوری بد دردیه فرق نداره زیاد یا کم

خورشید دشت آرزوم،پرستوی مهاجرم

وقتی تو نیستی کنارم قد دنیا غصه دارم

اگه میگم خورشیدمی، نمیگم که ماه منی

آخه ماه همش از توِ،نور و قشنگی،روشنی

خورشید دشت آرزوم! لیلی شدن آسون که نیست

اگه نباشه مجنونم نمیشه از مردن گریخت

خورشید دشت آرزوم،پرستوی مهاجرم

تنها راه چاره م تویی برای اینکه که نمیرم

(پگاه)

تو چه باشی چه نباشی نور زندگی می پاشی

فکر صبح و ظهر و شامی همه کسب و کار مایی

مثه جای دست شاعر کاغذا رو می سوزونی

مثه انگشتای نقاش خواب رنگا رو می دونی

تو چه باشی چه نباشی نور زندگی می پاشی

تو چه باشی چه نباشی نور زندگی می پاشی

وقتی تلخی خود قندی بلدی به غم بخندی

وقتی خوشرنگی گناهه سر تا پا آینه پسندی

کرم ابریشم به یادت بهترین پروانه می شه

حتی قندیل سکوتت آب میشه ترانه میشه

تو چه باشی چه نباشی نور زندگی میپاشی

تو چه باشی چه نباشی نور زندگی میپاشی

تو چه باشی چه نباشی صاحب این لحظه هایی

فکر صبح و ظهر و شامی همه کسب و کار مایی

مثه جای دست شاعر کاغذا رو می سوزونی

مثه انگشتای نقاش خواب رنگا رو می دونی

تو چه باشی چه نباشی نور زندگی می پاشی

تو چه باشی چه نباشی نور زندگی می پاشی

تو نباشی من زندگی می خوام چیکار؟

اگه عشق تو نباشه دیوونگی می خوام چیکار؟

خورشید و ماه و ستاره چرا تو آسمون باشه

وقتی که عشق من باید عاشق دیگرون باشه

عشق من! این زندگی نیست بدون تو یه حسرته

میدونم اینجا نمیای اما چشام به راهته

بی تو چه سودی داره اینهمه ترانه هام

تو نباشی بی معنیه شعرا و عاشقانه هام

تو که نیستی به کی بگم که میمیرم برات

خودت بگو به کی بگم شدم عاشق اون خنده هات

کی میتونه جز تو طلسم تنهایی رو بشکنه

جز تو قلب من واسه داشتن کی بزنه

(پگاه)

اگه که من می میرم برای داشتن نگات

اگه دنیام شده اون دوتا چشم سیات

اگه که تمئم زندگیمو تو دادی به باد

اگه این قلب دیوونم شده بد جوری فدات

دست من نیست عزیزم کار دله

عاشق کسی بشی زندگی بی اون مشکله

اگه که من حاضرم دنیا رو ویرون بکنم

تا شاید روی لبات خنده رو مهمون بکنم

اگه آرزوی من حالا مرگ اونه

اگه می خوام عشقشو از دلت بیرون بکنم

دست من نیست عزیزم کار دله

عاشق کسی بشی زندگی بی اون مشکله

اگه توی رویاهام فقط با تو هستم و بس

اگه به خاطر تو بستست چشام رو همه کس

اگه تو برای من تنها تمنای دلی

اگه تورو میخوام از خدا تو هر نفس

دست من نیست عزیزم کار دله

عاشق کسی بشی زندگی بی اون مشکله

اگه دیگه نمی تونم بی تو بمونم

اگه من بدون تو یه دیوونه یه مجنونم

اگه هرچی به دل میگم اون که تو رو نمی خواد

میگه من دوسش دارم جز اون واسه کی بخونم؟

دست من نیست عزیزم کار دله

عاشق کسی بشی زندگی بی اون مشکله

(پگاه)

بازم عکس قشنگت رو به رومه

هنوزم داشتن تو آرزومه

توی عکسات چقدر خوشکل می خندی

در قلبو به رو همه می بندی

ولی باز میبینم که اون باهاته

مثل سایه همیشه پا به پاته

جرا؟آخه چرا من اون نباشم؟

چرا توی دلت عشقو نپاشم؟

چرا با من نباید بگذرونی؟

چرا آخه تو مال دیگرونی؟

خداییش کسی مثل من فداته؟

کسی اینجوری قلبش زیر پاته؟

شبا بی تو تا صبح بیداره چشمام

میگرده پی تو دائم نگاهام

تمام شعرامو واسه تو مینویسم

چشام از دلتنگی تو خیس خیسن

ولی تو غم نخور سرت سلامت

من که دیگه به غصه کردم عادت

خدا همرات باشه عشق قشنگم

بازم من موندم و این دل تنگم

(پگاه)

نگو طفلی دل سپرده یه نفر دلش رو برده

بگو چون عاشق قلبش تا به حال از غم نمرده

میدونی زندگی سخته بار حرف زور زیاده

کسی برده که دلش روبه دست غم نداده

نگو طفلکی منم من،من شهامتم زیاده

هیچ کسی هنوز تو دنیا مثه من که دل نداده

مثه پرواز پرنده توی قلب آسمونا

من دلو به عشق سپردم توی قلب کهکشونا

پر زدم من توی چشمات با تو من پرواز کردم

من از پایان می ترسیدم و آغاز کردم

(سیاوش)

از این سفره ی سرد و خالی از این سر پناه خیالی

نجاتم بده...نجاتم بده

از این خواب عاشق کش بد از این فکر باید نباید

نجاتم بده...نجاتم بده

از این صحنه ی پر هیاهو تو از ترس چاقودر آهو

نجاتم بده...نجاتم بده

از این لحظه های کشنده از این ضجه های زننده

نجاتم بده...نجاتم بده

نباید بذاریم ستاره بمیره

نباید دل شادی ما بگیره

نباید که این ترس دوری بریزه

همین وحشت از تو مردن عزیزه

همین نم نم غم کنار تو خوبه

چه خالی چه پر مثل شعر نو خوبه

جهان با تو سر ریز و لبریز رنگه

کنار تو آوارگی هم قشنگه

از این سفره ی سرد و خالی از این سر پناه خیالی

نجاتم بده...نجاتم بده

از این خواب عاشق کش بد از این فکر باید نباید

نجاتم بده...نجاتم بده

از این صحنه ی پر هیاهو تو از ترس چاقودر آهو

نجاتم بده...نجاتم بده

از این لحظه های کشنده از این ضجه های زننده

نجاتم بده...نجاتم بده

(گوگوش)

سلام به تو مهربونم نیستی و بی همزبونم

دیشب کنار من بودی گفتی که پیشت می مونم

چی شد ؟کجا رفتی بازم؟بازم که تنها شده دل

نگو بازم خواب بودو بس،نگو رویا بود و باطل

قربون مهربونیات هرشب به من سر میزنی

اگه دوری تو واقعیت، تو رویا نزدیک منی

طنین هر نگاه تو نبض دل عاشقمه

دعا واسه داشتن تو کارمه و عادته

نازنینم نمیدونی چقدر دلتنگ توام

شوخی که نیست یه عمره که عاشق و پابند توام

صدات مثل ابریشمه وقتی که آواز می خونی

میلرزه قلبم تو سینه،چرا تو با دیگرونی؟

شکایتو بذار کنار دوست دارم خیلی زیاد

اینور دنیا یه پگاه خاطرتو خیلی میخواد

می خوای باور کن یا نکن ولی دارم پرپر میشم

نیستی و بی گرمای دستات خزون و خاکستر میشم

(پگاه)

دیشب خوابشو دیدم...اینقدر شیرین بود که تا ۱۲ ظهر خوابیدم! وقتی بیدار شدم هم حس خوبی داشتم از دیدنش هم ناراحت بودم و دلم می خواست فریاد بزنم که چرا؟ چرا هروقت منو میبینه بعدش میفهمم خواب بودم؟خدا جونم چرا؟ امروز دیدمش و یه حالی شدم که نوشتنش سخته....فقط فرار کردم و به اتاقم پناه اوردم که کسی نبینه اشک تو چشامه...تنم شد یه کوره اما دستام یخ کرده بود...یه حال عجیبی بود...خدایا ترو به بزرگیت قسم کمکم کن که دیگه کاسه صبرم لبریزه.....خدای مهربونم آخه تو که هروقت هرچی خواستم بهم دادی ایندفعه هم کمکم کن...

بذار همه بگن دیوونم

ولی من باز پای عشقت می مونم

میدونم که تو دوسم نداری

میدونم عاشق زیاد داری می دونم

ولی اینو نمی دونم که چرا

بازم من چشم به راه تو می مونم

چشامو می بندم و باز به تو من فکر میکنم

تو رویا با همیم و من همیشه تو رویامونم

از بس که عاشقتم عقلم پریده از سرم

واسه خاطر همینه که سر به بیابونم

روزی صد بار نگاهت می کنم و می میرم

ولی باز زنده میشم که بتونم باز ببینم

می بینی که من چقد دوست دارم؟

میبینی چقد از عشقت زده به سرم و دیوونم؟

منو باش واسه کسی که منو نمی خواد

دارم از بیقراری و دلتنگیام می خونم

میخندم من ولی چه تلخه خنده هام

به خودم میخندم که بی تو چه داغونم

(پگاه)

اون روز دوستی بهم گفت آخه چشای اون چی داره که اینقدر از چشاش میگی؟ تازه خیلیم چشاش معمولیه من بهش گفتم :تو مو می بینی و مجنون پیچش مو...لیلی هم میگن خیلی معمولی بود اما به چشم مجنون پری بود.تازشم به نظر من اینقدر چشای شیطونش نازه که نگو...

بازم روی گونه های تبدارم جای اشکام میسوزه.چشام میشن دوتا گوی پر خون که طرحی از لبخند شیرین تو توش نقش بسته. به یه کلمه فکر میکنم،امید، تنها چیزی که تا حالا منو زنده نگه داشته بی تو...گاهی با خودم میگم اگه خدا رو نداشتم از غم بی همدردی دیوونه میشدم(هستم ولی بد تر از اینا می شدم) اگه تا حالا تمومش نکردم همش به امید خداست...خدا تورو به من بده دیگه نمیگم هیچی ازش نمی خوام چون بالاخره بهش محتاجم اما اگه با تو باشم نمی خوام تو گرونترین رستوران بهترین غذا رو بخورم آخه کنار تو حتی اگه نون خالی هم باشه از خوشمزه ترین غذاها خوشمزه تره...تو باشی من بهترین ماشینو نمی خوام واسه گشتن آخه اگه قراره با تو برم جایی قدم زدن کنار تو و با تو یه چیز دیگست تازه پیاده که باشیم مدت بیشتریو با همیم... کنار تو حتی از هیچ زندگی ساختن شیرینه...وای که چقدر خوش به حالم میشه اگه یه روز قلبت فقط مال من باشه...ای خدا...وقتی به حد انفجار میرسم میگم بذار نفرین کنم که خالی بشم اما به کی؟ به خودم که چرا عاشقت شدم؟ یا به تو که...اصلا حرفشم نزن....بعضی موقع ها هم از دست تو دلخور می شم اما بعد پشیمون میشم و میگم ای بابا اون که گناهی نداره....

مگه میشه تو رو دید ولی از عشقت نمرد

مگه میشه اسمتو به فراموشی سپرد

مگه میشه از چشات صد هزار غزل نساخت

مگه میشه واسه تو جون صد باره نباخت

از تو به یک اشاره از من به سر دویدن

از تو به یک کنایه از من به جون خریدن

همه ی خواستنیام تو سرا پای توِ

همه ی دلخوشیام به تماشای توِ

منم اون تشنه ترین تویی چشمه ی زلال

من که مغلوب توام بسه این جنگ و جدال

من که کشته ی توام خوش به حالم به خدا

من که حرفی ندارم واسه تو جونم فدا

منو از ریشه بزن چون نمیری از سرم

گرچه من برای تو در ردیف آخرم

منو از ریشه بزن اگه قلبت میشه ساد

این غرور خسته رو خیلی وقته برده باد

از تو به یک اشاره از من به سر دویدن

از تو به یک کنایه از من به جون خریدن

(سپیده)